سنباده و شماره گریت؛ راهنمای انتخاب برای آماده‌سازی سطح

خلاصه: شمارهٔ گریت نشان‌دهندهٔ درجه‌بندی اندازهٔ ذرات ساینده است. در یک نظام مشخص، عدد بالاتر معمولاً به ذرات ریزتر اشاره دارد؛ انتخاب گریت باید با زیرآیند و دستور پوشش هماهنگ باشد.

سنباده از چه ساخته می‌شود؟

ذرات ساینده روی پشت‌بندی مانند کاغذ، پارچه، فیلم یا الیاف متصل می‌شوند. جنس ساینده و پشت‌بند، انعطاف‌پذیری و سازگاری ابزار با کار را تعیین می‌کنند.

جنس ساینده

اکسید آلومینیوم و کاربید سیلیکون از مواد متداول هستند. گارنت، زیرکونیا آلومینا و ساینده‌های تخصصی نیز برای کاربردهای مشخص عرضه می‌شوند. مناسب بودن را از اطلاعات سازندهٔ سنباده تعیین کنید؛ نام ماده به‌تنهایی نسخهٔ عمومی برای همهٔ سطوح نیست.

سنباده خشک و پوساب

برای کار مرطوب، خود محصول باید مجاز به استفاده با آب باشد. وجود ذرات کاربید سیلیکون به‌تنهایی ضدآب بودن پشت‌بند را ثابت نمی‌کند. قبل از پوشش‌دهی، سطح باید طبق شرایط محصول تمیز و خشک شود.

شمارهٔ گریت و استاندارد درجه‌بندی

FEPA P و CAMI نظام‌های درجه‌بندی هستند و نباید اعداد آن‌ها را بدون جدول معتبر معادل فرض کرد. شمارهٔ گریت، شمارش سادهٔ ذرات روی یک سانتی‌متر مربع نیست.

استاندارد ISO 6344-2:2021 به گریت‌های P12 تا P220 و ISO 6344-3:2021 به P240 تا P5000 در دامنهٔ تعریف‌شدهٔ ساینده‌های پوشش‌دار می‌پردازد. شمارهٔ سنباده را با زبری نهایی سطح یا درجهٔ تمیزی فولاد یکسان نگیرید.